Kül yazgısı Şiiri - Poyraz Yiğit

Ne cebime para koyan babam bilir beni,
Ne de doğurduğuna yabancı anam.
İçim geçer, bir ah çekerim, kardeş tanımaz beni.
Kendim söyler, kendim ağlarım.
Canım yanar;
Söndürmek için başka yangın ararım.

Kalbim solar, rengini izmaritle boyarım.
Ne gassal bilir ölünün yüzünü,
Ne kazan bilir mezarın gerçek yüzünü.
Bir ben bilirim içime gömdüğümü.

Balbalın olsa yazısı olmaz,
Yazısı olsa yazgısı olmaz.
Kimsesiz yaşarım,
Sorarım: imtihan ile harb olan
Mükâfatı ile cenk eyler mi?
Soruma cevap alamam.

Yaşarım,
Buna da yaşamak denirse.
Yaşarım,
Buna da süren denirse.