Kül oldu avuçlarımda sakladığım heceler…
Bir yanım kırık, mahcup; bir yanım seni bekler.
Varsın dönsün dünya, ben kaldım bir yerde;
Gidenin izi kalır da, kalan canını döker derde.
Ah zaman… Bilmez içimde kopan fırtınayı,
Her nefes bir imtihan, her susuş taşır yarını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta