Kül Kokusu Şiiri - Sadık Kocabaş

KÜL KOKUSU

Zaman bir nehirden sessizce akar,
Her giden ömrümden bir parça çalar.
Sanma bu yüreğim hep boyun eğer,
Gün gelir acılar yerini bulur.

Gözlerim yollarda kalmadı artık,
Eski sevdalardan bir yaprak yırtık.
Gönül sarayımı yıktın ne çıkar,
Yangınları aştım, geride kaldı.

Toprak alsın varsın eski izleri,
Duymam artık sitem dolu sözleri.
Küllerim içinden yeniden doğdum,
Yüzümü çevirdim aydın günlere.

Ne bir ah ederim ne yol gözlerim,
Yüreğimde kaldı eski sözlerim.
Seni değil, kaybettiğim o beni,
Şimdi uzakta kendimi özlerim.

Kül kokusu kaldı geçen günlerden,
Bir iz bile kalmaz eski dünlerden.
Ben artık kendimi buldum yeniden,
Gönlüm yol alıyor yeni günlere.