Tuttu yüreğimden aldı sevdamı,
Bağladı kendine kul etti beni.
Düşürdü dertlere verdi belamı,
Şifadan onulmaz hal etti beni.
Vurup hançeriyle deşti yarayı,
Rengi bozlandırdı akla karayı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Vurup hançeriyle deşti yarayı,
Rengi bozlandırdı akla karayı.
Kimlerin konduğu gönül sarayı,
Konar göçerler yol etti beni.
oldukça beğendim çok ustaca yazılmış,,bu ismi unutmayacağım tebrikler hüseyin durmuş
kula kul olunmaz ama
gönüle kul olunuyor
güzel bir hece ve manidar dizeler
kutlarım
saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta