Kükreyen Sarıaslan Şiiri - Dursun Özden 3

kükreyen sarıaslan

anadolu-vatan-destan-aşk-tren-ozan-ümit-ekin-servet umuttu
ve rehberi; kurtuluştan kuruluşa koşan, gök gözlü sarıaslan’dı
vatanı demir ağlarla ören, ümit'in emaneti ekin, sevisi servet’ti
müzelikti, gurbeti sılaya bağlayan demiryollarını-erken terk etti

ve yurtta-başkentte-kart postallı örfi idare, kitapları-ekinleri yaktı
ulucanlar’da, şiir ağacında can veren, gönlü güvercinli, ak kuştu
anakara, ankara’nın sihirli gücü, sıhhiye hitit güneş kursu-barıştı
nadasa terk o tarlada, kara sabanla çift süren köylüler, isyan etti:

"ekin ektim ot bitti
dalında bülbül öttü
keşke ekmez olaydım
şiir tatlasında söz bitti”

o son resme elveda; cebeci-kızılay-emek, gazi ve anıt kabre gitti
bir daha kitap deposuna dönmedi, o sırdaş anadolu ekini servetti
keserbiçer, arzuhalcı hüseyin amca, niğde lisesi aydınlığında yitti
şeneldir-çakmak-çulfa-bayata öğretmenle-güneşi içen kızıl çiçekti

türküler kanamasın-şiirin resmini yapan ümit sarıaslan güldü-geçti
gülüşleri; ruhi su çığlığı, anız yangını alevi, hasan dağı moru, uçtu
yalın, duru, süssüz; bir o kadar da derin imgeleri, kar ile koru seçti
gökkuşağı tarlasında uğur’um oldu, mumu erken söndü, o dirençti