Kukla Şiiri - Nilay Bekkaya

Nilay Bekkaya
15

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Kukla

Mavisiz gökte,
Güneş utanırdı serpilmeye.
Bastıramazdı menteşedeki gıcırtıyı.

3 aşağı 5 çapraza gülümsüyordu,
Prova edilmiş abartılı mimikler.
Dudaklarını bir kanca ile kulaklarına tutturmuş gibiydi.
Biz onu tanıdık yaşayan bir kukla idi.
Kimseyi sevmezdi iplerinden fazla.

Damalı tahta üzerinde kucaklamış yaşıyordu,
Planlı ve tasarruflu acısıyla.

Nilay Bekkaya
Kayıt Tarihi : 14.6.2021 15:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Nilay Bekkaya