Göğsüne düğümlü ümmetin bir ateşten süs
Ziyadır karanlığa batmış dünyaya Kudüs
Tetikte asırlardır; nazır, heybetli, vakur
Vahşi yüzüne insanlığın insanlık vurur
Yalanda yitirilmiş hoşgörünün kalesi
Var mıdır arzın yüzünde diyarın böylesi
Aşkınla mütemadî gönül sana olur râm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gergin uykulardan, kör gecelerden
bir sabah gelecek, kardan aydınlık
sonra düğüm düğüm bilmecelerden
bir sabah gelecek, kardan aydınlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta