Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Kendini Tanı..! (Delphi Kahinleri)
Şiir Hakkında:
Duyguların içinden kadın ve erkek geçmediği sürece, şiir insan olamaz. İnsanı yansıtmayan şiir de, toplum için yeterli değildir. Bu durum, ölüm ve yaşam için de geçerlidir. Aslında her şiir bir yerlere gömülen bir yaşam bedenidir. Siz o bedene bakmasını bilmediğiniz sürece, hiçbir anlamı ve manası olmaz. Aşığın ölmediği şiir, aşka yaşam veremez. Çünkü aşk, ölmekten doğan bir hiçlik güneşidir. Kimimiz bu güneşi anlatılanda ...
