Sokağın bittiği yerde küçük bir ev var.
Sıvaları dökük,çürük temele kadar.
Baktım ki içi de yıkık,sanki bir mezar.
Belli ki terk edilmiş,gün gibi aşikar.
Ne umutlarla yaptırılmıştı,kim bilir.?
Belki sahibinin göz bebeği gibidir.?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




selam.duygu yoğunlu yüksek bir şiir okudum. şairi kutlarım
ne hoş tasvir olunmuş unutulmuş bir evden gönüle süzülen hisler. evet insan oğlunun hayatta istediği en büyük hevestir. ihtiyaçtır. oysa giderken bir kefenden başa götürecek neyimiz var. herşey öksüz kalır.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta