Küçük endişelerin mağlubu

Büyük savaşların içinde küçük endişelerin mağlubu olanların şarkısı der ki;

Bu dünya bir kurmacaydı bildik
gözlerimizi bağlayıp gezdik
kalabalıklar geçerken omuzumuzda yara
gözlerimizin uçurumundan şarkılar da söyledik
düşenler dinledi bizi yerde
Boynu bükük ve hareketsiz
Ve biz yinede konuşmaktan ürperdik
olurda kırılır diye
Sessizlik.

Bildik sığınacak bir kaldırımımız bile yok
içinden taşıp baş vereceğimiz bir beton ;
bir asfaltın altında kaldık
Zift ve kara
Çiçekleri düşledik vurulurken anlımızdan
dik ve gövdemizde anlamlı bir yara!

Mağlup olduk ve övündük yenilgimizle
madalyaların israfına üzüldük
konfetiler patlarken yüzümüze
şaşırdık ve idrak ettik
Kabul ediyorum
Güzel yenildik…
ve neydi o cümle diye çok düşünüp de emek ettik.
Bulamadık ya “ yazık ettik “

Nakarat :

Diyorlar ki Bosna'da yetişmiyor artık mavi kelebekler.
Unutmuş diyorlar toplu mezarları…
Çeçenistan'da dağlar da sırtını dönmüş,konuşmuyor yıldızlarla
Ve Kırım’da güneş bir farklı diyorlar,
ve gözleri dolu izliyoruz Râbiatü'l-Adeviyye’yi
Esma’nın vurulduğu yerde,
mahşere bir mektup yazılmış
“Bilakis, görüşmek üzere” yazan bir örtü atılmış
Susmuş Filistin’de,susturulmuş olanların şarkıları.
Ve biz gözleri dolu izlerken’
Hayber’i hatırlatıyoruz onlara.
Çürümüş insan kokusu geliyor
Hayır ölüler kokmaz sevdiğim,
O koku dirilerden geliyor.
İnsanlar bu çağı kalplerinde mi gezdiriyor
Başım dönüyor ve bağırıyorum
Yankılar da kıskıvrak dövüyor beni tenhada
Kuytu ormanların en karanlık imkanında
yaşamanın zorluğunu suça iştirak ettiriyor ölüm
Vallahi bak neyse ki mahşer var
…

Dünya dönüp duracak
ve öldüğüm güne kıyamet diyecek yazgım.
Gözlerim dolup duracak
sustuğum günlere…
Şarkımı söylüyorum ben yine
bu şarkı beni nakaratımdan vuracak.
Olsun
Yazdığım kadar onurlu yaşamıyorum ya
Yazıklar olsun…

Şarkı bitti…

1 Aralık 2025