Ben, şehrin tüm hüznünü taşırken içimde gizlice;
Kaybolmuşken bu kentin mağrur sokaklarında;
Artık vazgeçmişken ömrümün satır aralarından
Bir gün;
Yitirmişken benden arda kalanları sessizce;
İçinde bir hiçliğin benini taşırken aciz yüreğimle;
Bir sigara dumanını yaşarken yokluğumun buzlu camları ardında;
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




umarım onu hiç kaybetmezsin sana hayat veren insanları elinde tutmak o kadar zordur ki bir de bakmışsın başladığın yerdesin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta