Kübra Toptaş Şiirleri - Şair Kübra Toptaş

Gri bir insanın öyküsü..

Kübra Toptaş

Sevmek yetmez dediler kabullendik ama sevmemezlikten değil yetmediğinden. Özledik, özlemek de yetmez dediler. Yetmiyormuş ama sevmediğimizden veya özlemedeğimizden dolayı değil karşımızda ki insanın bize aynı duygular beslemediğinden. Ben kabullenmedim alıştım sadece alıştım ve bu daha çok canımı yaktı.

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Elden bir şey gelmez artık,
Umuda olan inancımızı da tükettik,
En acısı ne biliyor musun?
Bir mucize bile yetmez artık sana ve bana,
Biz öyle güzel bittik.

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Herkesin bir beklemesi var,
Durakta ki insanlar otobüsü,
Otogarda ki insanlar sevdiklerini,
Bir anne adayı bebeğini,
Ben ise sevgili hiç gelmeyecek olan seni.

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Mevsimlerin farkına varmadan...
Gece mi gündüz mü demeden..
Günleri umursamadan seni seveceğim...
Sonunda beraberlik olmasa da olur,
Sen sadece benim seni sevdiğimi bil yeter.
Ne demişler özlemek ve beklemek için iki insanın birbirini sevmesi gerek.

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Sonra günler geçer,
Aylar geçer, yıllar geçer..
Bir gün karşında canlı kanlı gördüğünde
Yine bir umudun peşinden gidersin,
O zaman anlarsın işte unutmanın o kadar da basit bir eylem olmadığını..

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Aslında hep bir pişmanlık var içimizde..
Pişman olmayı bırakıp, mutlu olma kısmına geçemiyoruz ki,
Devamlı bir pişmanlık veya karamsar haldeyiz..
Yaptığımız büyük yanlışların pişmanlığı ders çıkarmış isek bize yeter....

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Nasıl hasretle bekler insan?
Beklediğine kavuşunca nasıl gider..
Terk etmek o kadar kolaymıdır..
Belki de artık sorgulamak için çok geçtir...

Devamını Oku
Kübra Toptaş

Geçmişe takılıp kalırsan eğer mutlu olamazsın,
Giden herkese rağmen hayatında kalan insanlar için mutlu olmayı bileceksin, kalanların kıymetini bilemezsen gidenlerden farkın kalmaz.

Devamını Oku