* Kübik Bir Aşk Hikayesi Şiiri - Fatma D ...

KÜBİK BİR AŞK HİKAYESİ
Kurak bir yaz günü bir tualde toplaştık bugün,
Sen masanın üstünde oturuyordun,
Ben altında,
Belki bir kül tablası vardı bizi can kulağıyla dinleyen,
Etrafımızda bir uğultu, bir kalabalık,
Herkes dedikodu fırlatmakta birbirine, kâğıttan uçaklarla
Ama benim bir kulağımda sesin, bir kulağımda gözlerin,
Yüreğimle duyuyorum seni
Arada bir ellerim değiyor ellerine belki bilerek belki yanlışlıkla
Sen çekiniyorsun mahcup…
Tablonun köşesinden vuruyor sahte ışık hüzmeleri,
Ortalık loş,
Konuşmalar bomboş
Güneş battı batacak.
Kalbimse tutmasam yerinden çıkacak.

Sen masanın üstünde oturuyorsun, başın göğe değiyor
Herkes umutsuz yağmurdan
Bir kadın uzattı usulca ayaklarını tualden aşağı,
Herkese göstermek istiyordu markasını
Kırmızıydı ayakkabıları, topukları sivri aynı dili gibi.
Bir çocuk geçiyordu balonuyla,
Diğer elindeki fırçayla boyadı maviye tekini.
Belli ki her an umut taşıyordu cebinde.
Bir anda bir sessizlik taştı, masadaki bardaklardan
Bir kül tablosu bakıyordu bize candan
Ayağa kalktı, Uzun boylu bir adam,
Dilini çıkardı üstünde upuzun kıta kıta bir şiir,
Kim aşk ister dedi,

oralı olmadı hiç kimse ,
Aktı gitti gözlerinden bir nehir
Dilinden aşk
Kâğıttan bir gemi yaptı şiirlerini ,
İçine doldurdu tüm hayal kırıklarını
Herkes suya gömüldü gözlerimin önünde
Sen neyse ki oturuyordun masanın üstünde mahçup
Ben şiir gemisine atladım, üstüm başım hep şiir
Bıraktım kahırlarımı gözyaşı dalgalarına
Öyle bir hafifledim ki, buharlaştım
Herkes kayıp gitti tualden.
Bir senle ben kaldık masanın üstünde,
Ben gözlerine dek yükseldim
Senin gözlerin deniz oldu benim gözlerim orman
Mecbur tuttuk ellerimizi
Göğe değiyordu başımız,
Bir güneş kopardım tazecik dalından
Kül tablası gülüyordu bize kıkır kıkır,
Bir sigara yakıp verdim ağzına sus payı
Dumanı kapladı tuali bir sis gibi
Kimsenin umudu yoktu ama gökkuşağından
Yine geçti o çocuk cebinden fırçasını çıkartıp
Bir bulut çizdi yağmurlu ve mavi ve mutlu.
FATMA DOĞAN 02.01.2026/TURHAL