Kriz Şiiri - Kasım Kobakçı

Faizler belimi büktü,
Krediler canımı söktü,
Kasa maaşımı döktü,
Tükendim şehrin boş sokaklarında.
*
Senetler masada yığılı,
Cüzdanım epeyce tıkalı,
Memurun yakası sıkılı,
Haciz memurları kapıya dayandı.
*
Ayşe teyze arar durmadan,
Kefil sıfatını sormadan,
Mektuplar okundu yorulmadan,
İflas bayrağını çektim ansızın.
*
Banka gişeleri kalabalık,
İçerisi havasız karanlık,
Hesaplar eksilerde bulanık,
Çare bulamadım ödemelere.
*
İstanbul zalim kentmiş,
Kiranın vadesi bitmiş,
Müdürüm işten gitmiş,
Parasız adımlar atarım yollarda.
*
Gömleğim yırtıktır yakasından,
Bakarlar ceketimin arkasından,
Utanırım esnafın dükkanından,
Kuru ekmekle biter günlerim.
*
Faturalar masamı süsler,
Cebimde kuruşu sesler,
Bedenimi kederler besler,
Varlık içinde yokluğu tadarım.
*
Avukatlar dosyamı inceler,
Hüzünle tükenir geceler,
Zihnim hesabımı heceler,
Maddi kriz beni bitirdi.