Bu alemde böyle nimetleri kimse,
Kusup da lekelemedi senin gibi.
Cakalı sıfatın ve şu altın külçe,
Ağır prangaların ve çirkin masken mi?
Kral Dama, bir Roma döneminden kalma!
Cesim bir açlığı, azmanca yargısı,
bir nehir içinde, yoksul sıkıntısı...
Kral Dama, cahil trajedisinden kalma!
Kimse görmedi daha soytarı birini,
Evet! Kral Dama, soytarıdır kendisi.
Yalandır balatı, kibridir şiiri,
Bir övgü lazım Dama'ya, şöyle nükteli.
Ey Dama! Kes kafamı bir giyotinle.
Yer de benim olsun, şu sonsuz göklerde.
Keskin hançerinle kessen de küpeni,
Alay edecektir senle her methiye.
Dama, kopart dilini, akıt kanını,
Ve bencil övgünle güldür insanımı.
Sen soytarısın, gör tutsaklığını,
Duy ve anlama, zincirsiz kelamımı
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hepimizin içindeki Dama'ya bir hiciv.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!