Kozmik pazar Şiiri - Ömer Hatipoğlu

kozmik pazar
Yine kuşandın kaderin o kadife pelerinini,
İç içe geçmiş nakışlarını, çözülmez ipliklerini.
Ezeli bir şarabın o mor denizlerinde çalkalanır nazarın
O Gözlerin, O dipsiz, O serkeş okyanus vurur nefesini tarifsiz kıyılarına

Ah, O her şey gözlerin.
İşte yine engin bir denizde akıyor bakışların
Bakıyor derinlerden ve söyledikçe söylüyor kumsallarına.
yıkımına dek kıyılarıma vuracak nefesin.
Bu muazzam yıkım, bu şanlı enkaz; Senedi olacaktır yeniden doğan yaşamımın.

Şimdi yok O luş saatimi çalan bir balyoz gibi
yine söylerim
Bahsettiğin o yıkımın bu muazzam enkazı sened olacak yaşamıma.
Ördüğün o iplikler bir bir çözülecek.
ve tekrar örülecek sahillerime.

ve tekrar.
ve tekrar..
ve tekrar...

bir fısıltıyla seslenirim.
Kara yağmurlardan "kara" dostuma.
O rahmet tufanı patlayana dek,
adımlarında sakla O aydın gürültünü.

Güneşin ardında ki krallık görünene dek, geçir pençelerini kaderin pelerinine
yağmurlar yağana dek adımlarınla gizle ormanları
ve kendinden dahi sakla aşkını.
Sakın söyleme bir başkasına
bu ormanın patika yollarını

ama yinede kime istersen söyle sözlerimi.
çünkü ve ancak bir başka sır kefil olabilir bu pazarda.
çünkü ve ancak avamın kulağında sesden başka bir şey işitilmez bu diyarda.

işte kozmik pazar.