Kozluk Çayı’na vurur ay ışığı,
Süzülür sulara, aydınlatır geceyi.
Harabeye döndü gönül beşiği,
Kader böyle yazmış benim harcımı.
Sular akar gider, derdim bitmiyor,
Tükenmiş umudum, gücüm yetmiyor.
Şu garip başımda çile bitmiyor,
Felek çekti aldı benden gençliğimi.
Unutuldu adım, gurbette kaldım,
Günden güne artar benim efkârım.
Gizli yarama ben yanar ağlarım,
Gözyaşıyla geçer benim günlerim.
Kozluk Çayı karanlığa karışır,
Gönül dertle, dert benimle yarışır.
Bir gün olur bu ayrılık barışır,
Toprak örter benim bu dertli başımı…
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 18:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!