Ben kapında Mecnun, bir garip yetim
Kurumuş damarım, çekilmiş etim
Çöl suya hasret ya, öyle hasretim
Sana susarken tuz verdiler bana
Bülbülüm dalına, kovma konarken
Sevginle kanıp, sevdanla yanarken
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta