Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşanmışlıklarını birinci ağızdan dedemden,babanemden,babamdan dinlediğim;köy deyince gözümde canlanan tek yer. Yaşamayanlar için kelimelerle ancak bukadar güzel anlatılabilirdi, ellerine düşüncelerine sağlık
Tsk.edrim.Yorumlarınızı bekliyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta