Toprak yavaşça uyanıyor,
Güneş usulca dokunuyor yapraklara.
Kırlangıçlar dönüyor eski yuvalarına,
Baharla birlikte hayat açıyor kapılarını.
Çiçekler açıyor, yollar renkleniyor,
Kokusu sarıyor köyün dört bir yanını.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta