Kötü degilim Şiiri - Ömür Can Sönmez

Kötü değilim
İyi olduğumu söylersem de
Yalan söylemiş olurum

Ne karanlıktayım tam,
ne de aydınlıkta.
Bir yerde duruyorum,
adını koyamadığım bir yerde.

Gülsem içim susuyor,
sussam içim bağırıyor.
Herkese benziyorum belki,
ama kendime hiç rastlamıyorum.

Yaşıyorum işte…
Bu da sayılır mı,
ondan bile emin değilim.

Yaşıyorum işte…
Ama yaşamak buysa
fazlasını istemedim hiç.

Günler geçiyor,
ben içlerinden geçemiyorum.
Zaman ilerliyor,
bende hep aynı yer.

Ne bir umut tutabiliyorum elimde,
ne de umutsuzluğu bırakacak cesaretim var.
Gitmek istesem nereye,
kalsam kimin yanında?

Yorgunum…
Ama uykuyla geçecek türden değil.
İçimde eksilen şey
dinlenince geri gelmiyor.

Kötü değilim hâlâ,
ama iyi olmak da
uzun zamandır
uğramıyor bana.
belki adresim yok artık.

Kapılar açık gibi duruyor
ama hangisi bana ait, bilmiyorum.
Çalacak gücüm yok,
açılmasını bekleyecek sabrım da.

Herkes bir şey olmuş hayatta,
ben sadece dayanmışım.
Kazandım mı dersen
hayır…
Ama yenildiğimi de söyleyemem.

İçimde bir çocuk var,
çok konuşmuyor artık.
Öğrendi çünkü
sesini yükseltince
kimsenin gelmediğini.

Ne istiyorum biliyor musun?
Bir mucize değil.
Sadece
bir günün
canımı yakmadan bitmesini.