Eskiden hayatımdaki insanları kaybetmekten korkardım,
Kimse kırılmasın diye hep alttan alırdım.
Değerli olduklarını hissettirmek için çabalardım...
Ama artık bünyem duygusal yükleri taşımakta zorlanıyor;
Sanırım tolerans ve sabır kotamı doldurdum.
Şimdi vicdan azabı çekmeyeceğimi anladığım anda,
Kapıyı üzerlerine kilitliyorum.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta