Hayat, bazen düsturunu yitirir, koşarken tökezlersin, yere düşmen gafil avlanmaya benzer.. El uzatsan da, tutan olmaz.. Sonrası ya düştüğün yerden kendin kalkarsın, ya da erozyona uğramış çorak toprak gibi, toz dumana karışırsın.!
Şair Faruk Kerey
Faruk KereyKayıt Tarihi : 9.3.2026 01:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!