Dünyanın kabuğunu parçaladım, açtım içini,
Sanki elimde ceviz kırmak kadar kolay oldu.
Geldi ellerim yine göğsünü açmak için tuttu,
Gel gör ki dokunamadım çetin kalbine dâhi.
Geçmişim çığlık atarak canlanıyor gözümde.
Her bir parçasını ansızın tekrar yaşıyorum.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta