Kömürün hası çok derinlerden çıkar
Madencileri tanrıları da koruyamıyor
Ocağa kelle koltukta giriyorlar
''Bu da ne ki'' diyecek birileri
Şirket yöneticisi olmak daha zor
Onlar kelle bacak arasında dolaşıyor
Kar azalmasın diye işçinin anasına kor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta