Gecenin zifiri karanlığına inat umudumun kanatlarını çırpıyorum.
Sonun ya da başlangıcın soyutluğundan sıyrılıp ufkumu açan bir yoldayım.
Sonsuzluk dairesinde ilerliyorum,
Biliyorum hoşnutsuzluğumu…
Koşuyorum fütursuzca elimde bir fener, aydınlat yolumu ey bihaber,
Ardımda bıraktığım doğrular, yanlışlar!..
Düşün yakamdan artık, gidiyorum ben derbeder.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta