Çayımı alıp sokağın dökülüşünü gören penceremin karşısına otururum
Konuşmayı pek sevmez sokaklar,ben derdimi anlatırım da
O hala suspus,karşımda çocuklara sahip çıkar
Sonra sen çıktın Ahmet abinin ahşap kapılı küçük tatlı marketinin köşesinden
Kuşlar cıvıldamayı bıraktı,dünya durdu
Çiçekler sana döndü
Ağaçlar yapraklarını düşürdü
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta