Korkuyorum Dedecim Şiiri - Yağız Şeker

evet dede,
bu sefer uzatmayacağım.

ilk değil
ama belki sondur.
ölmeden önce
son kez yüksek doz alan
bir keş gibi düşün beni;
hayata son defa
kendinden geçerek bakan biri

sen varlıklı bir ailede doğmadın,
daha doğrusu
senin hiç kimsen yoktu.
gerçi mesele yalnızlıksa,
insanın kendisini
bunca kalabalığın ortasında
kimseye ait hissedememesiyse
ben senden daha iyiyim.

ama sen
bana kıyasla
bir aile kurmayı başardın.

ben de istedim dede.
çocuklarım olsun istedim.
beni anlamasalar da olurdu.

ama en çok
kendim gibi bir torunum olsun isterdim.
benden yıllar sonra doğsun,
başka bir zamanda büyüsün,
başka insanlara aşık olsun,
başka şeylerden nefret etsin

gecenin bir vakti
tanrıyı sorgularken
bunalıp,
benim şiirlerimden birini açsın
ve
“dedem de böyleymiş”
desin.

kuşaklar geçsin,
evler değişsin,
o yine beni ansın.
benimle konuşsun
ben cevap veremesem de.

öldükten sonra bile
beni anlayan
beni hisseden
bir delikanlı olsun.
belki o zaman
ölümden bu kadar korkmazdım dede.

çünkü
tamamen unutulmaktan
ve bir gün tamamen yok olup
hiç olacak olmaktan korkuyorum
korkuyorum
çaresizim
çaresiz.

YAĞIZ ŞEKER