Oturmuşum yolun ortasında karanlıkta bekliyorum.
Birinin önüme doğru ışık tutmasını istiyorum.
Artık kendi başıma kalanına devam edemiyorum.
Çünkü ben hem yalnızlıktan hem (de) karanlıktan korkuyorum...
Bilmiyorum belki garip geliyor duyguları hissedemiyorum.
Yaşantı olgusundan ne zevk ne hüzün tadabiliyorum.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta