Korkuyorum Şiiri - Elif Akçasarı

Biliyorum, ne senin için nede benim için kolay değildi..
Akıldakileri hiçe sayıp aynı yatağı paylaşmak.
Sıkıca tuttuğun elimi, sıyırıp koparmak elinden..
İnsan işte, karşı koyamıyor kalbi attığı zaman, onca engeli yıkıp yaklaşmak istiyor.
Ve yapıyor..
Sonrasında yine pişmanlık gelecek belki ama o gelene kadar mutlu kalmak istiyor..
O kalkıp gitmese yanından, pişmanlık bu kadar çabuk gelmez belkide.
Sen gitmesen yanımdan, ölümü öldüreceğiz belkide..
Sen bir cevap versen, çekip vuracağım kafamdaki tüm soruları.
Öyle yada böyle vazgeçeceğim işte herşeyden.
Küçük yada büyük yer edineceğim kalbinde.
Çiçekler büyüyecek saçlarımda, okyanusun tuzunu çalacağım parmak uçlarımla..
Ve bulutları çekip indireceğim yeryüzüne, güzelliğini görsünler diye..
Aklımı yitireceğim belkide, Tanrıyla karşı karşıya rakı içeceğiz.
Ama sen geleceksin! Aklımla beraber.
Yoksa her köşe başına saklanmış intiharlardan biri, tutup kolumdan götürecek beni.
Rutubet kokan bir odanın içine atacaklar gençliğimi.
Bugüne kadar çektiğim tüm acıları avuçlarıma koyacaklar yeniden.
Korkuyorum babamı alacaklar elimden, korkuyorum ana avrat anacaklar beni.
Korkuyorum kıyamet gelmeden Deccali indirecekler önüme.
Korkuyorum işte, sen yine gideceksin ben yine öleceğim diye..