karanlıktı, tam hatırlamıyorum
uçuyordum kanatlarım yoktu...
denize yakın geldim içinden çıkan olmadı
sonsuz kere tanrı
ve sayabildiğim kadar çınar ağacıyla
bir de bebek ağlaması vardı ki
bütündü dünya ya da hiç olmamıştı...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta