Kocaman bir tarlada
güneşte kavrulan yüzünü
yırtık bir şapkayla örter
korkuluk….
Gülümser gizliden, gizliden..
Arada bir serin rüzgar çıkınca
ıslık çalan giysileriyle
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




gecenin sessizliğinde
tek başına...
Yalnızlık Zordur.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta