Hayatında bir yığın insan olsada yalnızsın aslında
Ama sen bunun adını koyamasın
Başada öıkamasın yalnızlığınla
Sen duvarlarla konuşamasın usata
Kendini acımasızca eleştiremez
Yerden yere vuramasın iç dünyanı
Sen korkularınla yüzleşemesin korkarsın korkularında
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sadece gözlerine bakınca okuyabiliyorum sendeki benliğimi ve sadece dokunuşlarında heycanlanıyor kalbim,sesinle kopuyor kıyamet ansızın,söylemek istiyorum,korkuyorum ,anlatmak istiyorum sana suskunluğum, cesaretim yok avuçlarına bırakmaya kendimi senin olmak istiyorum yapamıyorum.ey aşk bana bir daha gül güzel gözlerinle ve o sıcacık yüreğinde ara benliğimi tüm kalbinle hisset seni seveni benim seni sevdiğim gibi.(gizem seyhan)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta