Korkma Şiiri - Toygar Ulusoy

sanma sevgisizdir gönüller
bir bakış yeter yakmaya
sanma ölür sevgililer
en güzel besteyi
gözlerin,
en iğrenç yalanı
aşıklar söyler

çocuksu yine önümde halin
sanki katil değilmişçesine
koşup sarıl bana
kaldı mı mecalin
biz,
kendimizi,
yok yere,
öldürmedik

doğursana kendini baştan
hakkını ver tanrıça olmanın
salıp herkesi başından
seçsene beni yine katilin

suçluyum mutsuzsan
biraz sabırsızım
biraz değil çok sabırsızım
beş bin yıl geçirdim sensiz
5 yıl sonra
bir beş bin yıl daha mı şimdi
kıskandım tanımadığımı
tanıdığımdan
atfettiğim her bir
değerimden kendime dair ve
senden hariç
kendimden vazgeçtim