Korkarım, Dokunamam Şiiri - Emrah Cehan

Uzatsam ellerimi dokunamam,
Konuşsam ne kadar içten...
Beni ne kadar anlarsın?

​Yaklaşsam gölgen kadar sana,
Bilmem ne kadar yakınındayım;
Ensemde hissetsem nefesini.

​Bıraksam kendimi sana;
Savurur musun beni bir fırtına gibi
Sağa sola, bilemem...

​Korkarım alabora olmaktan.
Yırtıktır benim yelkenlerim;
Dikmek lazım incitmeden.
Bilemem, ellerin ne kadar narindir?

​Bilirim ufukta sen varsın, ufkumdasın.
Uzatsam ellerimi dokunacak gibi yanımdasın;
Ama uzatamam, bilirim dokunmazsın.

​Saplarsın bıçağı göğsüme diye korkarım,
Yaralarsın beni bağrımdan.
Oysa sana yakın olmak;
Ne zor, ne kolay...
Bilirim ama korkarım;
Uzatamam elimi, dokunamam.