Güneş hepimizin mehtapta.
Gece hepimizin sabah da.
Rüzgarların da ülkesi yok, bulutların da.
Engellenemiyorsa mevsimlerin gelişi,
Özgürce yağıyorsa yağmurlar semalardan,
Özgürce çiziyorsa kuşlar rotalarını,
Öyleyse kimse ölmesin bombaların altında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta