Her ayrılıktan sonra söylenen meşhur cümle "Çok seviyordum, kendimi feda ettim ama kıymetimi bilmedi"
Söyleyen kişi farkında değildir ama; Ayrıldığı insanla tanıştığında duyduğu heyecanı, yaşanan güzel günleri, el ele gönül gönüle geçen zamanı, ayrı geçen her anın hüznünü, kavuşmanın sevincini bir cümleye sığdırabilmesi, olsa olsa çoktan bitmiş de uzatmaları oynanan eski bir sevdanın jübilesi olabilir.
Aşkı sevdayı kendi çabalarıyla elde ettiklerini zannedenler büyük yanılgı içindedirler. Nasip işidir sevda, kısmet işidir… Ne kaçarak kurtulabilir insan ne koşarak yakalayabilir. Gönülleri nakış nakış dokuyan Allah’ın lütfudur…
Öyle bir lütuf ki; kıymet bilende bir ömür konaklar ama bilmeyene küser gider çoğu zaman. Zorluklar, acılar, zulümler onu yıldıramaz, ölümler korkutamaz lakin değer bilmezliğe hiç gelemez. Bir yanıyla çelikten daha sağlam diğer yanıyla kuşkonmazdan daha narindir.
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta