Ne yazık ki.!
Sana da pay düştü bu sevdanın külfetinden
Düşler ekseninde zamanı büküp saatleri ayrılığa kurduk
bi hayli yorulduk, geçmişten
Güç oldu zamanı durdurmak
köhne bir hisar gibi çöktü umutlar
Kör bir sandalcı masalı kaldı geride
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta