Kör kuyuya taş atıyorum, ses gelmiyor.
Yangınımı söndürecek su, o kuyuda halbuki.
Anlamıyorum, anlamak istemiyorum.
Kuyunun duvarları gibi taştan yüreği.
Sabır, sabır, ya sabır diyorum.
Kırılsa da kalbim, susuyorum.
Bir umut bekliyorum,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta