Kor Kor Yansa Şiiri - Aydan Güner Özdemir

Sahil kenarında otursam kayalara,
Seyre dalsam geçmişime...

Dalgalar olsa devasal
Vursa tokat gibi yüzüme yüzüme,
Silkelensem diyorum, Unutsam her şeyi...
Olmaz ki;
Çocukluğum, gençliğim, anam var oralarda,
Sonra yavrular...

Off off!
Körolası felek...

Ben nasıl yaktım kendimi,
Böyle korların içinde alev alev
Gönül gözümü açmışım da
Beden gözümü kapatmışım hunharca,
Sırtımda dağ gibi bir kambur...
İçimde kocaman bir boşluk...
Beton kafeste bitirdim prangalı ömrümü,
Acıyarak/
Kanayarak/
Güçlenerek...

Ooof of felek...
Kalemi bende, defteri sende,
Bu defter kara demedin ya,
Tüm suç sende.

Otursam sahilde, ay gülse halime
Derinden bir ses gelse
Ötelerden ötelerden
"Aydost deyince yeri göğü inleten"
Neşet Ertaş la dağlansa yüreğim,
Kor kor yansa feleğin defteri.

Aynı yüreğim gibi...
Aydostun kaderi gibi...