İnsanlık öldü mü söylesin biri
kimin eliyle soldu aşkın renkleri
yâr dedim bülbülün yandı dili
nasıl sığdırdın ayrılığı bir ömre
ben seni kendime kader bildim
sen beni bir tek günde sildin
meğer ben seni değil hayırsız
sende kurduğum hayali sevmişim
ben seni ömrümün yarısı sandım
her yarama merhem diye sardım
meğer aşk koca bir yangınmış
ben o yangına bile bile düştüm
aşkın meğer ateşten gömlekti
giydim üstüme korlardan ateşi
seni yar sanmıştım ezelden beri
bu vefasız dünya diri diri yaktı
aşkın meğer ateşten gömlekti
her bir ilmeği yüreğimi söktü
ben sana koca bir ömrü verdim
senin sevdan beni yedi tüketti
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!