Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Konya'nın, Nasrettin Hocanın memleketine sınır tezek kokulu bir köyünde doğdum.
Uzunca bir süre fıkra anlatmayı beceremedim. (artık denemiyorum bile)
Sadece ana fikir aktarıldığında fıkra büyüsünü kaybediyor.
Tutkulu bir anarşistim.
Hoşlanmam yasaktan, duvardan, çitlerden.
Sevmeyi zor yoldan öğrendim.
Şiirlerim böyle olsun istemezdim. (tekrarlar olmadan büyü yok, sihir yok)
Her okumada kısalan edebi yazı, anlam değişmese bile sıkıcı.
Ne yapalım, elimden bir şey g ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!