Gün bitti, her gün gibi tanıdık bir yerdeyim.
Bir ben ve dört duvar beş kişiyiz şimdi.
Saadetin adını sanını duymayan beş kişi.
Ayrımı kalmadı gece ve gündüzün çoktan beri.
Gece oldu mu sadece bir yanım kalır çökük.
Çok tan tası tarağı bir çırpıda bırakmalıydım.
Biliyorum katlanasıca bir anda gündüz değişirdi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta