Konuşacak birşey yok.
Susacak birşey var.
Rüzgarla, güneşe takılıp, beni hatırladığında;
Sessizliğimi sustuklarına say!!
Zülfünün yay gibi çelik tellerine takılan gönlüm asırlarca peşinden gelecekti!!!
Karanlığın ardına sığınmasaydın eğer!!!
Ruhum canımdan çıkmış
Ne yazar!!
Mihri gönülde yaşamak, cana can katar!!!
Konuştuklarımız var.
Ve Konuşmadıklarımız!
Konuşmadıklarımızı konuşursak
Dünyanın iki santim ekseni kayar!!!
Kayıt Tarihi : 24.01.2024 01:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!