Konak Şiiri - Mecit Aktürk

Bir garip yolcusuyuz varlığın gâyesinin
Gectik ölümlü yardan, yâri Bir'e indirdik.
Artık ardı göründü ömür sermayesinin
Şükür, gemsiz her hırsın gözyaşını dindirdik.

***

Kahretse de iblisi çıktığım her basamak
Dünyevî heveslere direndim, aldırmadım.
"Züldür" deyip gönlüme günahı kanıksamak
Attığım adımlarda toz dahi kaldırmadım.

Halisti her niyetim; Yaradan buna tanık
Gölgemde haz bulanı, yamacımdan itmedim.
Namert mahkeme kursa, eller sansa da sanık
Bilerek hiç kimseyi kırmadım, incitmedim.

Yanılıp baksam dahi alçaktan gelen sese
Gönül gözümü asla hedeften ayırmadım.
Bin tövbeyi yükleyip bazen tek bir nefese
Muhasebe yaparken nefsimi kayırmadım.

Dünyevî Sultanlığın tahtına etmem tamah
Kıyamete kurulu, çalacak bir gün O zil!
Esirse gün geceme, varsın olmasın sabah
Firdevstir bize konak; dünya geçici menzil...