Dünyada ve hayatta bir yer edinme,kendini, bir millete,ülkeye ait hissetme duygusudur.
Ağaçlar nasıl kökleriyle hayata tutunuyorsa,insanlarda çeşitli vesilelerle hayata tutunmaya çalışır, anne babalarımız,atalarımız insanlık ağacının kökleridir çocukluk ve gençlik yıllarında,onların sevgisine,ilgisine, bakımına,şefkatine,mer
hametine,bilgi ve becerilerine, tecrübelerine, rehberliklerine daha çok ihtiyacımız olur,zamanla bağımlılıklar, saygılı bir bağlılığa dönüşmelidir,
Kimi insanlar ebeveynlerine o kadar bağımlı hale gelir ki,yeni ilşkilerden kaçınır,belli bir bu sağlıklı, bir tutum değildir.
İnsanların Köklenme saikleri farklıdır, kimi,acılarla,korku ve kaygılarla,kimi hırsla,tutkuyla, kimi öfkeyle,kızgınlıkla hayata tutunur.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta