Bir zamanlar farkında değildim kürelerin topraktan çıktığını söylerken…
Onca zaman beklerken tamah edeceğim günlerden
Geldiğim zamanda gitmek için dağlarken gözlerimi
Yayılan yazılımın içinde yapay ağlarken.
Sözlerimde bir çelişki gibi yaşamdaki dengesizliğim
Ölüme kod gerçekliğe yol,hattının işlemi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta