Uzun ince yoldan geldin,
Kerameti sevgi bildin,
Ne ayırdın nede böldün,
Sen ölmedin koca Veysel.
Dünyada kaldı bu handa,
Örnek oldun bu cihanda,
Birlik diledin insanda,
Sen ölmedin koca Veysel.
Söz ile alemi gördün,
Ne incittin nede kırdın,
Dost diye toprağı sardın,
Sen ölmedin koca Veysel.
Aydınlık saçtın dünyaya,
Benzedin güneşe aya,
Kanber’de benzer deryaya,
Sen ölmedin koca Veysel.
Kanber GÜRBÜZDAL
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta