Mezrabotan’da bir kuş olsam,
bir daldan öbür dala konan.
Milletlerin ırkçılığa maruz
kaldığını duymasam.
Tek hücreli bir canlı
olmaya da razıyım;
yeter ki Hasan keyfi sular
altında kaldığını görmesem.
Cehennemi dünyada yaşamasam.
Bir çiçek olsam, baharları açan.
Bolivya dağlarında yeşil bir
yaprak olsam.
Karda kışta kalan faili
meçhul cinayetlere rastlamasam.
Rastlamasam köşe yazılarında
linç kampanyalarına.
Anadolu’da kardeş kavgasına ortak olacağıma
küçük bir koala olsam.
Annesinin kesesinde yavru bir
kanguru olsam.
Bir baraj olsam, Dicle Nehri’ni
içine çeken.
Akrepleri köşe başlarında
görmesem.
Keşke güneş olsam;
savaşlara, idamlara
ve köle pazarlarına tanık olmasam.
Keşke adaleti ve eşitliği
dağıtan bir melek olsam.
Hadi, onlar da olmadı,
bari uzayda bir cisim olmaya da razıyım;
yeter ki görmesem tutsaklığı ve zulmü
özgür yaşanılacak şu dünyada.
Kayıt Tarihi : 25.8.2025 14:12:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ruhi yasaklı sokaklarda elinde davuluyla halka sesleniyordu.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!