KLAVYE BEYLERİ
AsuAy_06
Ne çok bey türemiş / şu sanal âlemde...
Kimi aslan kesilir, /
kimi kurt pusuda...beklemek de
Dilleri zehir, /
parmakları ateş...
Sorsan hepsi delikanlı, /
hepsi birer güneş. //
Kimi kadına akıl verir, /
kimi ahkâm keser...
Kendi hayatı darmadağın, /
başkasına söz söyler.
Ekranın arkasında / mangalda kül bırakmaz,
Gerçekler kapıyı çalınca /
ortada bulunmaz.
Bizim klavye beyleri! //
Kimi aşk anlatır, /
kimi namustan söz eder...
Kendi yaptıklarını görmez, /
başkasını yargılar.
Bir fotoğrafın altına /
döktürürler destanı...
Sanırsın hepsi yazmış /
insanlığın fermanını.
Bizim klavye beyleri! //
Nereden alırlar /
bu cesareti?
Yoksa ekran mı veriyor /
size bu kudreti?
Adamlık profil resmi, /
süslü söz değildir...
İnsan olmak için /
önce YÜREK gerekir. //
Bir kadına laf atmak /
marifet sayılmaz.
Karakter dediğin /
klavyeyle yazılmaz.
Delikanlılık /
üç beş harfe sığmaz.
Yüreği olmayanın /
sesi uzaktan duyulmaz. //
Siz yazmaya devam edin, /
biz gülüp geçeriz...
Kimin ne olduğunu /
zaten gözlerinden sezeriz.
Unutmayın beyler, /
hayat sanal değildir.
Herkesin aynası vardır, /
karakter gizlenmez. //
Durun, durun... /
Kızmayın beyler bize!
Biz kanmıyoruz /
üç beş güzel söze.
Mangal gibi yürek gerekir, /
bakıyoruz artık /
söylenen söze. //
Eskiden Osmanlı beyleri vardı...
Şimdi / klavye beyleri çıktı!
Sözümüz meclisten dışarı...
İşte gene bir şaire /
mizahi bir sürçülisan
ettik ise
Affola
Biz de bakıyoruz sağa sola! //
Beyler...
Biraz haddimizi bilelim...
Çok yaklaşmayın...
Biraz geriden gidelim!
AsuAy_06
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta